Jak daleko sięgamy pamięcią, zawsze znajdzie się ktoś, kto ponad życie pragnął zakosztować smaków orientu i z utęsknieniem spoglądał ponad horyzont. Od zawsze fascynowały nas fantastyczne historie i kultura, bogate stroje, oryginalne budowle czy potrawy dalekiej Azji. To, co kiedyś wydawało się naszym przodkom nieosiągalne, dzisiaj jest praktycznie na wyciągnięcie ręki przenikając do naszego świata.

Cechy architektury orientu

Chińska architektura istotnie zadziwia. Zmieniała się ona na przestrzeni wieków, jednak wciąż wprowadza w zachwyt odwiedzających te terytoria turystów. Nic dziwnego: miała ona wiele czasu, aby się rozwinąć i osiągnąć aktualny poziom. Datuje się, że już w XV w. p. n. e. powstawały pierwsze budowle. Z początku wznoszone były z drewna, jednak później zaczęto używać w tym celu również glinę i kamień. Inne kraje Azji chętnie zapożyczały techniki chińskiego budownictwa. Z tego powodu widoczne są takie podobieństwa w architekturze Japonii, Korei czy Wietnamu.

W Chinach ceniono sobie bliskość natury i równowagę. Połączenie obu tych przymiotów nazwano zasadą fengshui, według której prowadzony był tryb życia większości Chińczyków. Według jej reguł wszystko powinno zachować swoją harmonię, a więc również budownictwo i gospodarkę miast utrzymywano według tych przekonań: wznoszono budynki na podstawie prostokątów, tworząc prostokątne alejki w prostokątnych miastach.

Fasady domów zawsze kierowano na południe- uważano, że w ten sposób do domu wpłynie szczęście. W chinach tak samo jak piękno i fengshui ceniono również potęgę i siłę. Dlatego też budowle wznoszone w chińskich miastach wyróżniały się masywnością. Jednym z dowodów na to, że chińskim władcom zależało na zapewnieniu bezpieczeństwa swoim mieszkańcom był ogromny Chiński mur. Miał on być również oznaką prestiżu dla innych narodowości.

Tradycyjne Chiny sprzed lat

Tym, co wyróżnia tradycyjne chińskie domy od innych, np. polskich lub skandynawskich jest sposób ich zdobienia i rozbudowy. To, jak nazywają się chińskie domy bardzo często odnosi się do ich konstrukcji lub sposobu budowy. Niektóre domy budowano na podstawie prostokąta, jednak nic nie stało na przeszkodzie, żeby rodziny wprowadzały się do budynków sąsiednich. W ten sposób tworzyły się tzw. siedziby klanów Siheyuan. Ich rozstaw polegał na tym, że wokół prostokątnego dziedzińca dobudowywane są kolejne prostokątne budynki.

W każdej z siedzib klanu panuje hierarchia rodzinna: największy budynek zawsze należał do najstarszej gałęzi, tzw. głowy rodu- znajdował się on naprzeciw bramy wejściowej lub na ostatnim dziedzińcu (klany często nie ograniczały się jedynie do jednego, zwłaszcza gdy rodzina była bardzo liczna). Innym rodzajem tradycyjnych budowli są drążone w miękkich klifach tzw. domy Yaodong. Budynki Tulou to duże okrągłe domy. Budowano je po kilka sztuk w swoim sąsiedztwie, posiadały one dziedziniec, własny dostęp do wody i spichlerz. W czasach niebezpieczeństw, w Chinach rozpowszechniono popyt na tzw. domy Diaolou: obok zwyczajnych domów stawiano wieżę pełniącą rolę spichlerza, a w czasie np. najazdu nieprzyjaciela służyły za schronienie.

Tradycyjny dom chiński rozpoznawalny jest również, jako Diaojiaolou czyli dom na szczudłach wzniesiony na prowincjach znajdujących się w pobliżu rzek i jezior. Pale mają za zadanie chronić mieszkańców przed prześladującymi ich tereny mieszkalne przypływami. Chińskie dachy, którymi pokryte są domy posiadają konstrukcje dwuspadową. Bardzo często (zwłaszcza w przypadku bogatych rodzin) pokrycia dachowe były wykonywane z glinianych dachówek oraz zdobione rzeźbionymi w drewnie wieżyczki, lukarny ozdobne czy wodorzygarze. Zdarza się jednak, że dachy domów ustawiane są pod niskim kątem, aby na ich powierzchni suszyć m.in. ziarna. Tak rodzaj domów to np. Tuzhangfang z centralnego i południowo-wschodniego Yunnanu.

Podsumowanie

Nowoczesna architektura Chin bardzo odbiega od tradycyjnej. Nadal zachowuje harmonię, jednak pełna jest nowoczesnych rozwiązań i form. Budowle nie posiadają już prostokątnej bryły: konstrukcje rządzą się zasadą mówiącą, że im większa jest ich oryginalność i kreatywność tym większą sławą się cieszą. Budynki nie mają planu parterowego (lub jedno piętrowego) domu, są to najczęściej wielorodzinne wieżowce, o płaskich dachach i zdobionych ścianach.

Zostaw odpowiedź